پرش به محتوای اصلی
خیالی بخارایی خیالی بخارایی

غزلیات

شمارهٔ ۲۸

از سبزهٔ خطّت ورق گل رقمی یافت

وز سرو قدت فتنه به عالم علَمی یافت

اکنون دل و نقش دهن تنگ تو کز وی

بسیار طلب کرد نشانیّ و نمی یافت

دل پیش قدت سرو سرافراز چمن را

از شیوهٔ صاحب قدمی بی قدمی یافت

آزرده چنانم که ز حال دل ریشم

هرکس که شد آگه به حقیقت المی یافت

ای نی به تو گرم است دگر جان خیالی

کز نالهٔ دلسوز تو بیچاره دمی یافت

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۰افسوس که جز ناله مرا همنفسی نیست
  2. شمارهٔ ۳۱اگر دیده در مهر و مه ناظر است
  3. شمارهٔ ۳۲اگر گویی که حسن از رویِ من خاست
  4. شمارهٔ ۳۳ای که همه کار ما راست به تدبیر توست
  5. شمارهٔ ۳۴باد بر زلف تو بگذشت که عنبر بوی است
  6. شمارهٔ ۳۵با رخ خوبت که وَرد بوستان خرّمی ست
  7. شمارهٔ ۳۶باز آی که خلوتگه جانم حرم توست
  8. شمارهٔ ۳۷با سگت یاری مرا کارِ خود است
همه‌ی غزلیات ←

خیالی بخارایی درباره‌ی خیالی بخارایی

احمد بن موسی خیالی معروف به خیالی بخاری از شاعران قرن نهم است که در ماوراءالنهر می‌زیسته است. خیالی بخاری از معاصران و شاگردان خواجه عصمت بخاری است. او در عهد الغ‌بیک می‌زیست و در حدود سال ۸۵۰ بدرود حیات گفت. شیخ بهایی غزل او به مطلع «ای تیر غمت را دل عشاق نشانه ...» را تخمیس کرده که بسیار معروف است. آثار وی از روی ن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.