پرش به محتوای اصلی
افسر کرمانی افسر کرمانی

غزلیات

شمارهٔ ۸۴

آنچه در مدرسه آموختم ایامی چند

دوش در میکده دادم عوض جامی چند

بوالهوس خویشتن از حلقه عشاق تو خواند

ننگ را بین، که در آمیخته با نامی چند

زلف هندوت به دل های مسلمان آویخت

کفر بنگر که قرین گشته به اسلامی چند

سنگ بر من مزن، آیینه بر غیر بنه

بعد از این جای من و کنگره بامی چند

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۸۶زلف سیه منه که حجاب قمر شود
  2. شمارهٔ ۸۷عقرب سر زلفت، با قمر قرین باشد
  3. شمارهٔ ۸۸حاجتم از روی خوبان، جز تماشایی نباشد
  4. شمارهٔ ۸۹زین شعله که رخسار تو افروخته دارد
  5. شمارهٔ ۹۰خط تو هاله‌صفت، ماه در میان دارد
  6. شمارهٔ ۹۱غمی دارم به دل مدغم که در عالم نمی‌گنجد
  7. شمارهٔ ۹۲زین سان که آن پیمان‌گسل، آغاز دستان می‌کند
  8. شمارهٔ ۹۳وقت شد کاسکندر گل لشکر آرایی کند
همه‌ی غزلیات ←

افسر کرمانی درباره‌ی افسر کرمانی

میرزا مهدی‌قلی‌خان کرمانی ملقب به «افسر کرمانی» از شاعران و خوشنویسان ایرانی سدهٔ سیزدهم قمری بود. پدر او ابوالقاسم كرباسی كه از بازرگانان خراسان بود، در سفری به كرمان دختری از آن دیار را به همسری برگزید و افسر، یگانه فرزند آنان در آنجا زاده شد. افسر در زادگاه خود نشو و نما یافت و نزد بزرگان آنجا علوم دینی، حكمت، منطق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.