غزل شمارهٔ ۵۰۲

ادامه‌ی غزلیات

1. غزل شمارهٔ ۵۰۴هیچکاری برنمی آید ز دست تنگ من
2. غزل شمارهٔ ۵۰۵سفر نیکوست اما نه زکوی دلستان رفتن
3. غزل شمارهٔ ۵۰۶کار دوران چیست جمعیت پریشان ساختن
4. غزل شمارهٔ ۵۰۷پیشی ار خواهی بهر پس مانده همراهی گزین
5. غزل شمارهٔ ۵۰۸هر دم مشو سوار به عزم شکار من
6. غزل شمارهٔ ۵۰۹نه همین می رمد آن نوگل خندان از من
7. غزل شمارهٔ ۵۱۰مگو ناصح که بتوان از رخ جانان نظر بستن
8. غزل شمارهٔ ۵۱۱ای صبا این دل صد چاک به جانان برسان