پرش به محتوای اصلی
کلیم کلیم

غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۲۶

ریاض ملک را دیگر بهار دلگشا آمد

بفرق دوست از نو سایه بال هما آمد

بروی ترکش اقبال تیر رفته برگشته

دعای مستجاب از آسمان حاجت روا آمد

ز گرد موکب اقبال چشم بخت روشن شد

بباغ خاطر افسردگان آب بقا آمد

بهای سرمه با خاک سیه خواهد برابر شد

چنین کز گرد راهت کاروان توتیا آمد

ازین کحل الجواهر قسمت من بیشتر باید

که اندر راه او چشم امیدم چارتا آمد

مبارک رجعتت مستلزم صدگونه عشرت شد

ببین تا آمدی نوروز فیروز از قفا آمد

کلیم از باغ امیدت گل شادی بدامن کن

نهال خوشدلی را موسم نشو و نما آمد

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۳۲۸همه محروم و ازو دست کسی دور نبود
  2. غزل شمارهٔ ۳۲۹دلی دارم کزو دلها بسوزد
  3. غزل شمارهٔ ۳۳۰ز خوان غیب یک نعمت نصیب ما و ساغر شد
  4. غزل شمارهٔ ۳۳۱مگو کسی بمن خاکسار می ماند
  5. غزل شمارهٔ ۳۳۲زیوری از داغ مرد عشق را بهتر نبود
  6. غزل شمارهٔ ۳۳۳ - در مدح شاه‌جهاندل را کی آن طاقت بود کز فکر جانان بگذرد
  7. غزل شمارهٔ ۳۳۴نه به می گرد کدورت از دل ما می‌رود
  8. غزل شمارهٔ ۳۳۵در شکار دل ما دام دگر می باید
همه‌ی غزلیات ←

کلیم درباره‌ی کلیم

ابوطالب کلیم همدانی یا کلیم کاشانی (زاده به سال ۹۹۰ هجری قمری در همدان، درگذشته به سال ۱۰۶۱ هجری قمری در کشمیر) شاعر بزرگ قرن یازدهم هجری است. اصل وى از همدان بود و از این جهت در تذکره‌ها از او با نام کلیم همدانی نیز یاد شده اما چون بیشتر در کاشان اقامت داشت به کلیم کاشانى معروف است. وی پس از تحصیل در کاشان و شیراز در...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.