پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۲۵۲

سرتاسر آفاق به فرمان خط اوست

دور فلک از حلقه بگوشان خط اوست

در شیشه پری کرد نهان جوش صفایش

رخ آینهٔ جلوهٔ پنهان خط اوست

دل را که به زنجیر کشد سبزهٔ لعلش

یک مطلع برجستهٔ دیوان خط اوست

تنها نه ز خط لعل لبش یافته زینت

یاقوت هم از حلقه بگوشان خط اوست

بی سبزهٔ خط هست لبش بادهٔ نارس

جویا سر صد زلف بقربان خط اوست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۵۴دل به غیر از باده زار و ناتوان افتاده است
  2. شمارهٔ ۲۵۵چشمت که ز خون ما شرابی است
  3. شمارهٔ ۲۵۶همین نه لاله به داغ تو ای سمنبر سوخت
  4. شمارهٔ ۲۵۷همین نه لعل ترا معجز دم عیساست
  5. شمارهٔ ۲۵۸در تماشای رخت تاب و توان از ما نیست
  6. شمارهٔ ۲۵۹هر غنچه به گلشن دل مأیوس بهار است
  7. شمارهٔ ۲۶۰باز در جیب و کنارم همه خون ریخته است
  8. شمارهٔ ۲۶۱تا تو رفتی صحن گلشن کشت آفت دیده است
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.