پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۲۳۴

طرهٔ مشکین چو جانان دسته بست

دل ز دود آه ریحان دسته بست

از دریدن در غمت دل غنچه وار

یک بغل چاک گریبان دسته بست

بسکه شب در اشکریزیها فشرد

چشم گریان خار مژگان دسته بست

ز آب و رنگ حسن او در آتشم

از گل داغ بهاران دسته بست

رفتی و گلهای داغ سینه را

بی تو امشب رشتهٔ جان دسته بست

گریه تا سر کردن جویا دیده ام

داغ دل گلهای خندان دسته بست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۳۶در توبه کوش، توبه حصار سلامت است
  2. شمارهٔ ۲۳۷هیچ اثر از پختگی ها با زبان معلوم نیست
  3. شمارهٔ ۲۳۸دل که از بالای چشمت در گناه افتاده است
  4. شمارهٔ ۲۳۹تا سر ما کشتگان آن تندخو بر کف گرفت
  5. شمارهٔ ۲۴۰نهادی بر دلم ای نازنین دست
  6. شمارهٔ ۲۴۱از رفتنش به خاک چمن تا کمر نشست
  7. شمارهٔ ۲۴۲غافل از حق گر باو شد جام می هشیار نیست
  8. شمارهٔ ۲۴۳مانده در جهل مرکب آنکه لوحش ساده است
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.