پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۲۳۳

حقپرستی پیش ما ترک تمنا کردن است

فرصت امروز صرف کار فردا کردن است

بهر شهرت گوشه گیریهای ارباب ریا

خویش را چون بوی گل در پرده رسوا کردن است

در خمار باده استغنا زدن بر می فروش

ناز بیجای گدا بر اهل دنیا کردن است

ساختن با کنج تنهایی ز عزلت خویش را

بهر سیر خلد امروزش مهیا کردن است

جستن از تنهای خاکی پرتو اظهار حق

مهر را در ذرهٔ ناچیز پیدا کردن ا ست

دور بینی می کند از عینک دل دیده اش

هر کرا امروز فکر کار فردا کردن است

هیچکس از خرقه پوشی تارک دنیا نشد

ترک خود کردن بر ما ترک دنیا کردن است

نشکفد هرگز به روی ما گل رخسار یار

بی دماغی کار او در کار جویا کردن است

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۳۵بسکه سر در صیدگاهش بر زمین افتاده است
  2. شمارهٔ ۲۳۶در توبه کوش، توبه حصار سلامت است
  3. شمارهٔ ۲۳۷هیچ اثر از پختگی ها با زبان معلوم نیست
  4. شمارهٔ ۲۳۸دل که از بالای چشمت در گناه افتاده است
  5. شمارهٔ ۲۳۹تا سر ما کشتگان آن تندخو بر کف گرفت
  6. شمارهٔ ۲۴۰نهادی بر دلم ای نازنین دست
  7. شمارهٔ ۲۴۱از رفتنش به خاک چمن تا کمر نشست
  8. شمارهٔ ۲۴۲غافل از حق گر باو شد جام می هشیار نیست
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.