پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۱۵۸

احمد مرسل که عالم جمله در تسخیر اوست

ممکنات از حلقه های چرخ در زنجیر اوست

قاضی باز و کبوتر، غازی دلدل سوار

تا قیامت برق در کار رم از شمشیر اوست

بضعهٔ خیرالبشر کدبانوی دنیا و دین

آنکه نور چشم احمد، شبر و شبیر اوست

سرور دنیا و دین زین العباد و باقرند

آنگهی صادق که عالم روشن از تنویر اوست

آسمان جاه نور دیدهٔ موسی علی

آنکه آرام زمین در سایهٔ توقیر اوست

تاج عصمت بر نقی زیبا بود بعد از تقی

آنکه نظم کار عالم بستهٔ تدبیر اوست

عسکری باشد امام اهل حق بعد از تقی

آنکه نه قوس فلک در قبضهٔ تسخیر اوست

پیر گردون را مرید خود نمی گیرد ز عار

هر که جویا قایم آل محمد پیر اوست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۶۰مست و بیخود شوخ من افتاده است
  2. شمارهٔ ۱۶۱دل هجران زده از سیر گلستان سیر است
  3. شمارهٔ ۱۶۲آبی ز دانهٔ عنب ای دل چشیدنی است
  4. شمارهٔ ۱۶۳ترا کاری بجز جور و جفا نیست
  5. شمارهٔ ۱۶۴رخ نمودی و جهانی به تماشا برخاست
  6. شمارهٔ ۱۶۵خون خوردن اینقدر پی تحصیل مال چیست؟
  7. شمارهٔ ۱۶۶زدل جز عجز و زاری خوشنما نیست
  8. شمارهٔ ۱۶۷با اشک تا ز دیده به رویم چکیده است
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.