پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۱۶۵

خون خوردن اینقدر پی تحصیل مال چیست؟

دانسته ای که زندگیت را مآل چیست؟

بی بهره نیست هیچ کس از روشنی چو ماه

جز فیض عام حاصل کسب کمال چیست؟

بر روی خواب غفلت دلها زند گلاب

آگه نگشته ای عرق انفعال چیست؟

از آسمان حصول تمنا چه ممکن است

خون خوردن تو در طلب این محال چیست؟

در پیش تیغ ابرو و خورشید عارضش

سیف الملوک کیست، بدیع الجمال چیست؟

پیچیند اهل فقر به دور شکم دوال

در صید نفس حاجت طبل و دوال چیست؟

مه را به چشم عبرت اگر کس نظر کند

داند که داغ خجلت روی سؤال چیست

جویا بنوش می که کریم است کردگارد

آنجا که فضل اوست هراس از وبال چیست؟

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۶۷با اشک تا ز دیده به رویم چکیده است
  2. شمارهٔ ۱۶۸دارد حیات، عالمی و جان پدید نیست
  3. شمارهٔ ۱۶۹هر نالهٔ دل من آواز دلگشایی است
  4. شمارهٔ ۱۷۰نه همین رشک رخ و زلفش گل و سنبل گداخت
  5. شمارهٔ ۱۷۱موسم جوش گل و نسترن است
  6. شمارهٔ ۱۷۲خط پشت لب میگون تو عنوان گل است
  7. شمارهٔ ۱۷۳گر بخرامد، نسیم خلد برین است
  8. شمارهٔ ۱۷۴از دور عشقباز ترا می توان شناخت
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.