پرش به محتوای اصلی
جنید شیرازی جنید شیرازی

غزلیات

شمارهٔ ۷۴

بیار ساقی عرفان ز ساغر تحقیق

به یاد مجلس روحانیان شراب رحیق

میی که لمعه نورش چو در خیال آری

ز عکس جوهر جان را دهد صلای عقیق

شراب وحدت اگر ساقی ازل دهدت

بنوش و تا به ابد مست باش چون وامیق

به تبره در دو جهان لب چگونه آلاید

کسی که جرعه کشید از مشارب توفیق

کجاست پیر طریقت که مشکلی که مراست

ز مفتیان شریعت نمی‌شود تحقیق

تصوری که مجرد بود ز نسبت و حکم

چگونه طالب علمش لقب کند تصدیق

مرا به حلقه جمع آر و فاش کن رازم

که سال‌هاست که در خرقه بوده‌ام زندیق

به دست پیر خرابات توبه خواهم کرد

که پیش از این نتوان رفت بر خلاف طریق

چه داند آن که ورا نیست حرقتی در دل

که دردمند چرا خرقه می‌کند تحریق

ز رقص و حالت شوریدگان تو را چه خبر

که در کناری و ما در میان بحر غریق

(جنید) فکر میانش مکن که اهل نظر

نداده‌اند نشانش ز غایت تدقیق

دو منصبند که با یکدگر نیاید راست

مقام عاشقی و وعظ و پیش‌گاه عقیق

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۶گر نقش آن نگار پریوار برکشند
  2. شمارهٔ ۷۷هر که رخسار تو بیند به گلستان نرود
  3. شمارهٔ ۷۸هم‌چو من هیچ‌کسی در غم تو زار مباد
  4. شمارهٔ ۷۹یار ما بی‌وفاست چه توان کرد
  5. شمارهٔ ۸۰اندر این شهر مرا هست نظر بر رویی
  6. شمارهٔ ۸۱مکن ای یار ملامت که دلم در پی اوست
  7. شمارهٔ ۸۲عاشق آن باشد که با معشوق دم‌سازی کند
  8. شمارهٔ ۸۳مرا شکیب ز معشوق و جام صهبا نیست
همه‌ی غزلیات ←

جنید شیرازی درباره‌ی جنید شیرازی

معین الدین ابوالقاسم شیرازی (تولد: پس از ۷۱۹ق)، متخلص به جنید، مشهور به شیخ الاسلام، صوفی، شاعر و تذکره نویس ایرانی بود.وی از خاندان های مشهور شیراز بود که بسیاری از علما و وعاظ از آن برخاستند. او از مجلس درس ضیاءالدین ابوالوقت عبدالوهاب بن مظفر بهره‌مند شد و از او خرقهٔ ارشاد گرفت. مانند اجداد خویش، در جامع عتیق، به و...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.