پرش به محتوای اصلی
جنید شیرازی جنید شیرازی

غزلیات

شمارهٔ ۷۶

گر نقش آن نگار پریوار برکشند

مردم هزار ناله ز دل زار برکشند

درویش را که راه به این در نمی‌دهند

پنهان ز مردم از ره دیوار برکشند

گر عارفی به حلقه رندان صادقی

تا از سر تو خرقه انکار برکشند

آن گه لباس عشق بپوشی که از برت

دلق و صلیب و دعوی و پندار برکشند

معروف شد (جنید) به عشق تو در جهان

منصور را از آن چه که بر دار برکشند

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۸هم‌چو من هیچ‌کسی در غم تو زار مباد
  2. شمارهٔ ۷۹یار ما بی‌وفاست چه توان کرد
  3. شمارهٔ ۸۰اندر این شهر مرا هست نظر بر رویی
  4. شمارهٔ ۸۱مکن ای یار ملامت که دلم در پی اوست
  5. شمارهٔ ۸۲عاشق آن باشد که با معشوق دم‌سازی کند
  6. شمارهٔ ۸۳مرا شکیب ز معشوق و جام صهبا نیست
  7. شمارهٔ ۸۴دل‌برا چندین جفاکاری مکن
  8. شمارهٔ ۸۵یاد داری که دگر دوش چه با ما کردی
همه‌ی غزلیات ←

جنید شیرازی درباره‌ی جنید شیرازی

معین الدین ابوالقاسم شیرازی (تولد: پس از ۷۱۹ق)، متخلص به جنید، مشهور به شیخ الاسلام، صوفی، شاعر و تذکره نویس ایرانی بود.وی از خاندان های مشهور شیراز بود که بسیاری از علما و وعاظ از آن برخاستند. او از مجلس درس ضیاءالدین ابوالوقت عبدالوهاب بن مظفر بهره‌مند شد و از او خرقهٔ ارشاد گرفت. مانند اجداد خویش، در جامع عتیق، به و...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.