پرش به محتوای اصلی
جمال‌الدین عبدالرزاق

غزلیات

شمارهٔ ۲

آن رخ نگر کزومه گردون سپر شکست

وان خط نگر که بر ورق عمر در شکست

سوگند خورده بود که عهد تو نشکنم

این بار خود بر غم دلم بیشتر شکست

کارم چو زلف خود همه در یکدگر فکند

سازم چو عهد خود همه در یکدگر شکست

تو غافلی زآه من و غره بحسن

وین بس طلسم حسن که بر یکدگر شکست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۴جانا نظری فرما کز جان رمقی مانده‌ست
  2. شمارهٔ ۵باز مارا هوس خوش پسری افتادست
  3. شمارهٔ ۶نز هجر توأم بجان امانی هست
  4. شمارهٔ ۷بخوبی هیچکس چون یار ما نیست
  5. شمارهٔ ۸بس آه کم ز عشق تو از آسمان گذشت
  6. شمارهٔ ۹بیش ازین طاقت هجرانم نیست
  7. شمارهٔ ۱۰باز مرا عشق گریبان گرفت
  8. شمارهٔ ۱۱بر من ز عشق دوست بنوعی قیامتست
همه‌ی غزلیات ←

درباره‌ی جمال‌الدین عبدالرزاق

جمال الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی شاعر سدهٔ ششم هجری بود (درگذشته به سال ۵۸۸ هجری قمری). او از بنیانگذاران سبک عراقی به شمار می‌رود. فرزند وی کمال‌الدین اسماعیل نیز از شاعران بزرگ ایران زمین است. وی در اصفهان زاده شد اما به آذربایجان نیز سفر کرد و گویا در نقاشی نیز دست داشته و با خاقانی شروانی و انوری و ظهیر فاریاب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.