فهرست اشعار
- بخش ۱ - در شکر باری تعالی تو را ای خردمند روشنروان
- بخش ۲ - در ستایش دانش بدین سر همه دانش آموز و بس
- بخش ۳ - در ستایش خرد چو همراه دانش نباشد خرد
- بخش ۴ - در بیثباتی عمر نماید همی کاین جهان یک دم است
- بخش ۵ - در نعت النّبی صلّی الله علیه سرِ داد پیغمبر پاکدین
- بخش ۶ - اشاره به نظم بهمننامه یکی داستان گفته بودم ز پیش
- بخش ۷ - در سبب نظم کوشنامه زمانه چو کارم دلارای کرد
- بخش ۸ - در مدح پادشاه اسلام به نام شهنشاه گیتیگشای
- بخش ۹ - داستان کوش و مانوش در این داستان، ژرف بنگر کنون
- بخش ۱۰ - نیرنگ کوش با رومیان از امروز تا سیصد و اند سال
- بخش ۱۱ - نامه نوشتن کوش به سوی مانوش به مانوش پس نامه فرمود کی
- بخش ۱۲ - رسیدن نامه ی کوش به مانوش و فرستادن نامه به سوی کوش چنین تا به درگاه مانوش شد
- بخش ۱۳ - گفتگوی صلح با فرستادهٔ مانوش از او آگهی رفت نزدیک شاه
- بخش ۱۴ - پیام فرستاده به مانوش سه ماهش زمان داد، دستور زود
- بخش ۱۵ - صلح و باجگزاری مانوش به یک هفته آمد به روم آن نوند
- بخش ۱۶ - دانشپرستی کوش چو از دانشِ سرکش نیک پی
- بخش ۱۷ - فرستادن مانوش نه پاره کتاب پیش کوش ز کردار شه گشت مانوش شاد
- بخش ۱۸ - پادشاهی اِفریقس یکی پادشاهی افریقس است
- بخش ۱۹ - داستان دقیانُس همان داستانی دگر یار اوی
- بخش ۲۰ - داستان پلاطُس دگر داستان پلاطُس به روم
- بخش ۲۱ - گفتار در شاهی اسطلیناس یکی شاه بود اسطلیناس نام
- بخش ۲۲ - داستان اسکندر در خاور سر داستانهای شاهان پیش
- بخش ۲۳ - اسکندر در برابر پیکر کوشِ پیل دندان، سالار چین همی راند یک روز و یک شب سیاه
- بخش ۲۴ - اسب چهرگان سرِ ماه پیش گروهی رسید
- بخش ۲۵ - فرود آمدن بر دامن کهسار و گفتگوی اسکندر با «مهانش» سکندر دو تن پیش کرد از گروه
- بخش ۲۶ - سرگذشت جمشید و بازماندگانش به روایت مهانش چنین داد پاسخ که یزدان پاک
- بخش ۲۷ - جنگ جمشید و مهراج وز آن جایگه جم سپه برگرفت
- بخش ۲۸ - جنگ ماهنگ و مهراج، و آگاهی مهراج از کار جمشیدیان در آن بیشه، آن مردمان روز و شب
- بخش ۲۹ - نامه فرستادن مهراج به دست رسول به نزد ضحاک سرِ نامه از بندهٔ شهریار
- بخش ۳۰ - کشته شدن ماهنگ پادشاه چین در جنگ با مهراج چو نامه بدادند، بر خواند زود
- بخش ۳۱ - فرستادن ضحاک، برادر خویش، کوش را به فرمانروایی چین برای کشتن جمشیدیان برادرش را، کوش، در پیش خواند
- بخش ۳۲ - فارک و بازماندگانش به نوک چنین گفت فارک که من
- بخش ۳۳ - پرسش اسکندر دربارهٔ کوش بدو گفت کای مایهٔ سنگ و هوش
- بخش ۳۴ - پاسخ مهانش مهانش شنید و سرافگند پیش
- بخش ۳۵ - آغاز سرگذشت کوش پیل دندان سرِ داستان آفرینِ خدای
- بخش ۳۶ - آوارگی جمشیدیان و زاده شدن آتبین ز بیم بداندیش کوش، آن گروه
- بخش ۳۷ - زاده شدن کوش پیل دندان یا کوش پیلگون چو از هیچ سو کوش دشمن ندید
- بخش ۳۸ - یافتن آتبین کوش را دگر روز چون آتبین با سپاه
- بخش ۳۹ - پرورش کوش ز بس لابه کاو کرد، دادش بدوی
- بخش ۴۰ - رسیدن ایرانیان و چینیان به هم یکی روز ناگاه سالار چین
- بخش ۴۱ - جنگ کوش پیلدندان با چینیان چو شاه آتبین را چنان دید کوش
- بخش ۴۲ - نواختن آتبین کوش پیلدندان را فرستاد و مر کوش را پیش خواند
- بخش ۴۳ - شبیخون کردن کوش پیلدندان در شب تیره سپه را بدو داد هنگام خواب
- بخش ۴۴ - خشم گرفتن شاه چین بر سپاه وز آن روی چون لشکر آمد به چین
- بخش ۴۵ - فرستادن شاه چین، نیواسب را به جنگ ایرانیان وز آن لشکر خویش کآورده بود
- بخش ۴۶ - چارهگری آتبین گذرگاه بگرفته بود آتبین
- بخش ۴۷ - جنگ کوش پیلدندان و نیواسب نگه کرد در کارِ گردان سپهر
- بخش ۴۸ - فتح کردن کوش پیلدندان بر لشکر چینیان بماندند از آن نامور سه هزار
- بخش ۴۹ - سوگ نیواسب در چین وز آن روی لشکر چو آمد به چین
- بخش ۵۰ - کین نیواسب یکی دانشی مرد، دستور شاه
- بخش ۵۱ - آگاه شدن آتبین از آمدن لشکر وز آن سوی رود از پس کارزار
- بخش ۵۲ - برخورد دو سپاه شه چین چو با لشکر آن جا رسید
- بخش ۵۳ - رای زدن آتبین با کوش شب تیره گیتی چو یکسان نمود
- بخش ۵۴ - جنگ کوش پیلدندان با چینیان و پیروزی آتبین دگر روز آگاه شد شاه چین
- بخش ۵۵ - جنگ شاه چین با ایرانیان و شکست چینیان شه چین سپه را نکوهش نمود
- بخش ۵۶ - نکوهش شاه چین سپاه خویش را بر آشفت و با لشکر خویش گفت
- بخش ۵۷ - جنگ تن به تن شاه چین با کوش پیلدندان چو از دور خسرو مر او را بدید
- بخش ۵۸ - اندیشهٔ شاه چین دربارهٔ فرزند دیو چهرهاش ز هر گونه گفتار، گوینده گفت
- بخش ۵۹ - رای زدن شاه چین با بزرگان چو مهر از سر کوه بنمود چهر
- بخش ۶۰ - پژوهش شاه چین برای شناسایی فرزند یکی نامور خواهم از انجمن
متن اشعار به نقل از گنجور.