پرش به محتوای اصلی
همام تبریزی همام تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۱۶۶

تا عقل کل حیران شود برقع ز رخ یک سو فکن

تا روح سرگردان شود تابی در آن گیسو فکن

آورد بر شاه ختن زنگی زلفت تاختن

زان غمزه لشکرشکن تیری بدان هندو فکن

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۶۸ای سواد زلف تو سودای من
  2. شمارهٔ ۱۶۹بر کف ماه نیکوان جام چو آفتاب بین
  3. شمارهٔ ۱۷۰دارم امید وصل تمنای من ببین
  4. شمارهٔ ۱۷۱حدیث زلف و خال و چشم و ابرو
  5. شمارهٔ ۱۷۲کشم نقد جان را به بازار او
  6. شمارهٔ ۱۷۳چون منی را کی رسد روی جهان‌آرای تو
  7. شمارهٔ ۱۷۴پاک‌چشمانند مرد روی تو
  8. شمارهٔ ۱۷۵ای صبا آنچه شنیدی ز لب یار بگو
همه‌ی غزلیات ←

همام تبریزی درباره‌ی همام تبریزی

محمد پسر فریدون همام تبریزی شاعر پارسی سرای قرن هفتم در سال ۶۳۶ هجری قمری در تبریز متولد شد. او در سرودن غزل توانایی بالایی داشت. همام دوستدار سعدی شیرازی بود و در غزلیاتش به استقبال اشعار او رفته است و با او مکاتبات فراوانی داشته است. بنابر برخی از یادداشتهای تاریخی سعدی شیرازی در سفرش به آذربایجان با همام ملاقات داش...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.