پرش به محتوای اصلی
هلالی جغتایی هلالی جغتایی

غزلیات

شمارهٔ ۱۱۵

تا از فروغ روی تو گل کامیاب شد

چون صبح داغ سینه من آفتاب شد

از حسن نیم رنگ تو، ای ساقی بهار

نظاره سیر مست گل ماهتاب شد

چون کشتی شکسته، که از آب پر شود

ما را دل شکسته پر از خون ناب شد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۱۷گر برون می‌آید، آن بی‌رحم، زارم می‌کشد
  2. شمارهٔ ۱۱۸زان دل به جانب سگ کوی تو می‌کشد
  3. شمارهٔ ۱۱۹باز عشق آمد و کار دل ازو مشکل شد
  4. شمارهٔ ۱۲۰اگر سودای عشق اینست، من دیوانه خواهم شد
  5. شمارهٔ ۱۲۱از حالِ  دل و دیده مپرسید که چون شد؟
  6. شمارهٔ ۱۲۲تا سلسله زلف تو زنجیر جنون شد
  7. شمارهٔ ۱۲۳گل شکفت و شوق آن گل چهره از سر تازه شد
  8. شمارهٔ ۱۲۴غم بتان مخور، ای دل، که زار خواهی شد
همه‌ی غزلیات ←

هلالی جغتایی درباره‌ی هلالی جغتایی

بدرالدین هلالی استرآبادی از بزرگترین شاعران اواخر قرن نهم و اوایل قرن دهم بوده است که اصالتاً از ترکان جغتایی است. او در هرات متولد شده است و از ملازمان امیر علیشیر نوایی بوده است. شهرت او در غزل است و مثنویهای شاه و درویش (شاه و گدا)، صفات‌العاشقین و لیلی و مجنون او نیز معروف است. امیر عبیدالله خان ازبک او را به جهت ک...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.