فهرست اشعار
- بخش ۱ - مثنوی ودیعهٔ البدیعه که حزین آن را به تقلید از حدیقهٔ سنایی در هفتاد سالگی سروده است کلّ ما فی الوجود لیس سواه
- بخش ۲ ای رخت در نقاب اسمایی
- بخش ۳ جبهه با سجده داشت عهد درست
- بخش ۴ آنکه بعد از نبی، وصیّ و ولی ست
- بخش ۵ چون ز من پیش، خواجهٔ عارف
- بخش ۶ حق ز ادراک خلق مستور است
- بخش ۷ ﭼﻮﻥ ﺗﻔﮑﺮ ﺑﻪ ﺫﺍﺕ ﺍﻭ ﻧﺮﺳﺪ
- بخش ۸ بر حقایق در وجود گشود
- بخش ۹ صورت از عارض است بر مرآت
- بخش ۱۰ هستی بر مقیدات از حق
- بخش ۱۱ گر به هستی نظر کند عارف
- بخش ۱۲ بسته بودم زبان ولی ناچار
- بخش ۱۳ می نیارد عدم شود موجود
- بخش ۱۴ هر حقیقت که برگشود جمال
- بخش ۱۵ در مراتب اصول موجودات
- بخش ۱۶ هستی از غیب خویش و از اطلاق
- بخش ۱۷ پس نماید عروج را آهنگ
- بخش ۱۸ نور ارواح و عالم اجساد
- بخش ۱۹ ای خدای بلندی و پستی
- بخش ۲۰ عارفان چون دم از لقا زده اند
- بخش ۲۱ هر که خواهد در انفس و آفاق
- بخش ۲۲ اشرف و احسن صحف، قرآن
- بخش ۲۳ فی الوجود الّذی هو المالک
- بخش ۲۴ در بدایت چو سر بود نشآت
- بخش ۲۵ گفته یزدان سه فرقه است بشر
- بخش ۲۶ سرور آگهان هر دو سرا
- بخش ۲۷ هرچه ادراک آن حواس کند
- بخش ۲۸ غفلت از خویش داشت بی خبرت
- بخش ۲۹ هست میزان عبارت از معیار
- بخش ۳۰ ز ابتدای حدوث خود انسان
- بخش ۳۱ آخرت جنّت است یا نار است
- بخش ۳۲ کامل افتد چو جوهر انسان
- بخش ۳۳ سبب اختلاف در ادیان
- بخش ۳۴ مهبط وحی، مصطفی فرمود
- بخش ۳۵ چونکه ایمان و کفر اقسام است
- بخش ۳۶ ذکر مستضعفین در استثنا
- بخش ۳۷ هست بر فسق، حمل کفر سزای
- بخش ۳۸ ای نوازندهٔ دل رنجور
- بخش ۳۹ سر همّت فشانیی که بجاست
- بخش ۴۰ یاد می آیدم ز عهد پدر
- بخش ۴۱ شکر لله که هفته ای مهلت
متن اشعار به نقل از گنجور.