پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

ودیعة البدیعه

بخش ۳۴

مهبط وحی، مصطفی فرمود

که مرا پیر کرد سورهٔ هود

این اشارت به امر فاَستَقِم است

هر چه دانی صعوبت تو کم است

کان صراطی ست، تیز تر از تیغ

هر که لرزد، خورد فسوس و دریغ

عنق اللیل زلتش باشد

لهب النّار حدّتش باشد

هر سبک مغزکی تواند رفت؟

بوریا، نیست مرد آتش و نفت

نور یزدان مگر رفیق شود

که قدم‎سای این طریق شود

نشود رهنورد، هر مفلوک

مرد باید به راه حق و سلوک

ادامه‌ی ودیعة البدیعه

  1. بخش ۳۶ذکر مستضعفین در استثنا
  2. بخش ۳۷هست بر فسق، حمل کفر سزای
  3. بخش ۳۸ای نوازندهٔ دل رنجور
  4. بخش ۳۹سر همّت فشانیی که بجاست
  5. بخش ۴۰یاد می آیدم ز عهد پدر
  6. بخش ۴۱شکر لله که هفته ای مهلت
همه‌ی ودیعة البدیعه ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.