پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

ودیعة البدیعه

بخش ۳۵

چونکه ایمان و کفر اقسام است

دانش جمله شرط اسلام است

کفر را چون مراتب است بسی

نرسیده‎ست بی شناخت کسی

مؤمن خاص، او تواند بود

کز دل انواع کفر، جمله زدود

کفر و ایمان به شرع و منساق است

متقابل به شرط اطلاق است

باقی آن مراتب معدود

متقابل نمی تواند بود

آنچه ایمان خالص است و قویم

بود آن، مر خدای را تسلیم

علم و تصدیق جمله قول رسول

در جمیع فروع و کلّ اصول

علم و تصدیق، باز هم محکم

اعتراف زبان و دل با هم

امر او را به جای آوردن

اجتناب نواهیش کردن

حدّ ایمان مطلق این باشد

هر که را هست، مرد دین باشد

پس اگر صیت دعوی نبوی

یا که برخی ز شرع مصطفوی

به کسی نارسیده باشد آن

ره نداند به چشمهٔ حیوان

خواه نشنیدنش سبب باشد

یا نفهمیدنش سبب باشد

او درین حال، کافر است به جهل

بود از کافران عذابش سهل

بلکه باشد که زمره ای زاینان

می نبینند از عذاب زیان

کفر ادنی و اهون آن کفر است

قابل رحمت این چنین کفر است

ادامه‌ی ودیعة البدیعه

  1. بخش ۳۷هست بر فسق، حمل کفر سزای
  2. بخش ۳۸ای نوازندهٔ دل رنجور
  3. بخش ۳۹سر همّت فشانیی که بجاست
  4. بخش ۴۰یاد می آیدم ز عهد پدر
  5. بخش ۴۱شکر لله که هفته ای مهلت
همه‌ی ودیعة البدیعه ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.