پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

ودیعة البدیعه

بخش ۲۴

در بدایت چو سر بود نشآت

می نمایم وصول را اثبات

آن نخستین که عقلیش خوانی

جانفزا نشئه ای ست روحانی

دومین عالم مثال خیال

که ازو آمد اندکی به مقال

سومین حسّی است جسمانی

کآشکارا به حس همی دانی

[مصرع در نسخه قابل خواندن نیست]

قد طویها لو ارتقیتَ الطّور

دخل انسان درین سه شد به کمال

از علوم و امانی و اعمال

هست از انسان برای این نشآت

آل و اصحابی از جبلّت ذات

ادامه‌ی ودیعة البدیعه

  1. بخش ۲۶سرور آگهان هر دو سرا
  2. بخش ۲۷هرچه ادراک آن حواس کند
  3. بخش ۲۸غفلت از خویش داشت بی خبرت
  4. بخش ۲۹هست میزان عبارت از معیار
  5. بخش ۳۰ز ابتدای حدوث خود انسان
  6. بخش ۳۱آخرت جنّت است یا نار است
  7. بخش ۳۲کامل افتد چو جوهر انسان
  8. بخش ۳۳سبب اختلاف در ادیان
همه‌ی ودیعة البدیعه ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.