پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

ودیعة البدیعه

بخش ۲۱

هر که خواهد در انفس و آفاق

که بود جمله مظهر اطلاق

جلوهٔ حق، شود مشاهده اش

شرط این رَه بود مجاهده اش

فکر و ذکری که موصل است به آن

باید اوّل نمودنِ سامان

تا ز شرک و دویی نپرهیزد

کی پراکندگی ز دل خیزد؟

شرک، در چشم سالکان سعید

دیدن ذرّه هست با خورشید

ترک شرکی که عین ایمان است

از نظر ارتفاع اعیان است

فکر، سرمایهٔ لقا باشد

ذکر، نسیان ما سوا باشد

ادامه‌ی ودیعة البدیعه

  1. بخش ۲۳فی الوجود الّذی هو المالک
  2. بخش ۲۴در بدایت چو سر بود نشآت
  3. بخش ۲۵گفته یزدان سه فرقه است بشر
  4. بخش ۲۶سرور آگهان هر دو سرا
  5. بخش ۲۷هرچه ادراک آن حواس کند
  6. بخش ۲۸غفلت از خویش داشت بی خبرت
  7. بخش ۲۹هست میزان عبارت از معیار
  8. بخش ۳۰ز ابتدای حدوث خود انسان
همه‌ی ودیعة البدیعه ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.