پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

ودیعة البدیعه

بخش ۳

جبهه با سجده داشت عهد درست

نفس ناکشیده، صبح نخست

شده محرابم آستان شهی

که ندارم جز او امیدگهی

فیض اول خدایگان آمد

سر و سرخیل انبیاء احمد

آب حیوان نمی ز خاک درش

آبروبخش قدسیان گهرش

رازدار امور اسرایی

صبح فیاض عالم آرایی

نقش پایش جبین طراز ملک

به رهش چشم روشنان فلک

خضر در ره نوردی طلبش

لب عیسی وظیفه خوار لبش

عرش، فرش حریم خانهٔ اوست

سر جبریل و آستانهٔ اوست

مست صهبای فیض او سرها

خاک نعلین اوست افسرها

شرف الشّمس، پرتو رویش

لیلهٔ القدر شام گیسویش

انبیا را بشارتش چو رسید

از شب تیره صبح عید دمید

دست موسی رکاب داری کرد

لب عیسی نفس شماری کرد

روح قدس است در حمایت او

سدره دارد هوای رایت او

به تولای او دلم شاد است

خانهٔ اعتقاداما آباد است

هرگزم عهد بسته وا نشود

دستم از دامنش جدا نشود

ادامه‌ی ودیعة البدیعه

  1. بخش ۵چون ز من پیش، خواجهٔ عارف
  2. بخش ۶حق ز ادراک خلق مستور است
  3. بخش ۷ﭼﻮﻥ ﺗﻔﮑﺮ ﺑﻪ ﺫﺍﺕ ﺍﻭ ﻧﺮﺳﺪ
  4. بخش ۸بر حقایق در وجود گشود
  5. بخش ۹صورت از عارض است بر مرآت
  6. بخش ۱۰هستی بر مقیدات از حق
  7. بخش ۱۱گر به هستی نظر کند عارف
  8. بخش ۱۲بسته بودم زبان ولی ناچار
همه‌ی ودیعة البدیعه ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.