پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۳۴۰

در صیدگاه ناز تو بسمل به خون تپد

در خون تپد ولیک نه چون دل به خون تپد

در شیشه خانهٔ دل هر کس، پری رخی ست

از عشقت ای فرشته شمایل، به خون تپد

در راه عشق کز دم تیغ است تیزتر

باید چنان تپید که منزل به خون تپد

دارند زیرکان به خیال تو زندگی

صیدی که شد ز یاد تو غافل، به خون تپد

ترسم ز گریهٔ من دیوانه، لاله سان

در موج خیز بادیه محمل به خون تپد

این جان که داده ای به حزین آنچنان مکن

کز آرزوی خنجر قاتل به خون تپد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۴۲بوی زلفی به گریبان صبا ریخته اند
  2. شمارهٔ ۳۴۳چو سنبل تو به طرف سمن فرو ریزد
  3. شمارهٔ ۳۴۴مبادا رو کسی زان قبلهٔ ابرو بگرداند
  4. شمارهٔ ۳۴۵درکشوری که مهر و وفا می فروختند
  5. شمارهٔ ۳۴۶شلایین نرگسش مست شراب آلوده را ماند
  6. شمارهٔ ۳۴۷کوته نظران زلف سیه کار ندانند
  7. شمارهٔ ۳۴۸خوبان به ره مهر و وفا پا نگذارند
  8. شمارهٔ ۳۴۹حریف عیش جهان بی دماغ می ماند
همه‌ی غزلیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.