پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۳۴۱

دمی که از رخ ساقی خوی حجاب چکد

مرا ز هر بن مو، موج پیچ و تاب چکد

به یاد آن لب میگون چو ناله پردازم

به جای اشک ز مژگان من شراب چکد

اگر ز جور تو نالم به چرخ سنگین دل

سپهر خون شود از چشم آفتاب چکد

سپاه هوش جهان را دهد به موج فنا

کرشمه ای که از آن چشم نیم خواب چکد

به محفلی که زنی نشتری به ناله حزین

به جای نغمه شرار از رگ رباب چکد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۴۳چو سنبل تو به طرف سمن فرو ریزد
  2. شمارهٔ ۳۴۴مبادا رو کسی زان قبلهٔ ابرو بگرداند
  3. شمارهٔ ۳۴۵درکشوری که مهر و وفا می فروختند
  4. شمارهٔ ۳۴۶شلایین نرگسش مست شراب آلوده را ماند
  5. شمارهٔ ۳۴۷کوته نظران زلف سیه کار ندانند
  6. شمارهٔ ۳۴۸خوبان به ره مهر و وفا پا نگذارند
  7. شمارهٔ ۳۴۹حریف عیش جهان بی دماغ می ماند
  8. شمارهٔ ۳۵۰رخ تو رونق صبح بهار می شکند
همه‌ی غزلیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.