پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۲۸۶

بهل آهنگ سلطانی درین کاخ

سرآور با پریشانی درین کاخ

اگر شیری،که از موری زبونی

مزن طبل سلیمانی درین کاخ

درخشان می شود مانند خورشید

جبین، از سجده افشانی درین کاخ

بهار غنچه ای کش بی خزان نیست

بود سر درگریبانی درین کاخ

نیفشانی حزین تخم امیدی

که بار آرد پشیمانی درین کاخ

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۸۸اشکم از دیده به دنبال کسی می‌آید
  2. شمارهٔ ۲۸۹چون نخل تو از ناز گرانبار برآید
  3. شمارهٔ ۲۹۰دمی که حرف وداعت به گوش می‌آید
  4. شمارهٔ ۲۹۱به آیینی که ترسازاده از بتخانه می‌آید
  5. شمارهٔ ۲۹۲طرب ای دل که یار می آید
  6. شمارهٔ ۲۹۳صبا را گرد سر گردم، که از کوی تو می‌آید
  7. شمارهٔ ۲۹۴سیه‌چشمی دلم را از پی تسخیر می‌آید
  8. شمارهٔ ۲۹۵از مزرع آمال چه امّید برآید
همه‌ی غزلیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.