پرش به محتوای اصلی
هاتف اصفهانی هاتف اصفهانی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۶

مطلب و مقصود ما از دو جهان، اوست اوست

او همه مغز است مغز، هر دو جهان پوست پوست

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۲۸بی من و غیر اگر باده خورد نوشش باد
  2. غزل شمارهٔ ۲۹بتان نخست چو در دلبری میان بستند
  3. غزل شمارهٔ ۳۰با حریفان چو نشینی و زنی جامی چند
  4. غزل شمارهٔ ۳۱در پیش بیدلان جان، قدری چنان ندارد
  5. غزل شمارهٔ ۳۲کدام عهد نکویان عهد ما بستند
  6. غزل شمارهٔ ۳۳دل بوی او سحر ز نسیم صبا شنید
  7. غزل شمارهٔ ۳۴نه با من دوست آن گفت و نه آن کرد
  8. غزل شمارهٔ ۳۵داغ عشق تو نهان در دل و جان خواهد ماند
همه‌ی غزلیات ←

هاتف اصفهانی درباره‌ی هاتف اصفهانی

سید احمد حسینی متخلص به هاتف از شاعران قرن دوازدهم و دوران زندیه و افشاریه است. وی درنیمهٔ اول قرن دوازدهم هجری در شهر اصفهان متولد شد. اصلیت وی از اردوباد آذربایجان بوده است. وی در زادگاهش به کسب علوم متداول خاصه طب و حکمت پرداخت و با آذر بیگدلی و صباحی بیدگلی و رفیق اصفهانی معاصر و معاشر بود که همگی آنان از شاگردان م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.