پرش به محتوای اصلی
سید حسن غزنوی سید حسن غزنوی

غزلیات

شمارهٔ ۲۹

پسرا تا کی از این خواهد بود

وین دلم چند حزین خواهد بود

نه همانا که همه سال چنین

مرکب حسن تو زین خواهد بود

بی قرینا که توئی گر زینسان

خوی بد با تو قرین خواهد بود

امشبم روی چو بر روی تو نیست

دانکه بر روی زمین خواهد بود

دل من تنگ چو حلقه است و خوش آنک

حلقه را در نگین خواهد بود

پیش من باش زمانی که مرا

این دم باز پسین خواهد بود

من بدانم که ترا گر تو توئی

هجر بر وصل گزین خواهد بود

دل تنگم ز تو بد خواهد دید

بهر مهرم ز تو کین خواهد بود

هیچ رایش به همه حال زدیم؟

اگر این کار چنین خواهد بود

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۱دل چون ز لبت شراب خواهد
  2. شمارهٔ ۳۲حسن تو به گفت هم نیاید
  3. شمارهٔ ۳۳آخر دلم به آرزوی خویشتن رسید
  4. شمارهٔ ۳۴آرام دل مرا بخوانید
  5. شمارهٔ ۳۵صبح را رنگ بدان عارض چون ماه دهد
  6. شمارهٔ ۳۶هر آینه که دگر بایدم گزیدن یار
  7. شمارهٔ ۳۷سرو را ساکن به تخت آباد باش
  8. شمارهٔ ۳۸برآن زلف و لب و خال و بنا گوش
همه‌ی غزلیات ←

سید حسن غزنوی درباره‌ی سید حسن غزنوی

حسن غزنوی (با نام کامل: اشرف‌الدین ابو محمد حسن بن محمد حسینی غزنوی (۵۳۵–۵۶۵ قمری)) مشهور به اشرف و با تخلص «حسن»، شاعر و واعظ سده ششم هجری است. اشرف الدین بخش عمده عمر خویش را به خدمتگزاری پادشاه غزنوی، بهرام‌شاه و نیز مدتی را هم به خدمت سلطان سنجر سلجوقی گذراند. وی در بیشتر قالب‌های شعری طبع‌آزمایی کرده و از معاصرین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.