پرش به محتوای اصلی
سید حسن غزنوی سید حسن غزنوی

غزلیات

شمارهٔ ۳۱

دل چون ز لبت شراب خواهد

درد از جگرم کباب خواهد

درآب دو دیده غرقه گردد

هر تشنه که از تو آب خواهد

گنج تو درین دل خرابم

خود گنج وطن خراب خواهد

حاشا که دل خطا پرستم

یک کار مرا صواب خواهد

بر چشم حسن حواله می کن

هرکو ز تو در ناب خواهد

ذره ز وجود خویشتن گفت

آن باشد کافتاب خواهد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۳آخر دلم به آرزوی خویشتن رسید
  2. شمارهٔ ۳۴آرام دل مرا بخوانید
  3. شمارهٔ ۳۵صبح را رنگ بدان عارض چون ماه دهد
  4. شمارهٔ ۳۶هر آینه که دگر بایدم گزیدن یار
  5. شمارهٔ ۳۷سرو را ساکن به تخت آباد باش
  6. شمارهٔ ۳۸برآن زلف و لب و خال و بنا گوش
  7. شمارهٔ ۳۹گشت عنابی سرشکم زان لب عناب رنگ
  8. شمارهٔ ۴۰سخت با ما تو بخیلی بسلام
همه‌ی غزلیات ←

سید حسن غزنوی درباره‌ی سید حسن غزنوی

حسن غزنوی (با نام کامل: اشرف‌الدین ابو محمد حسن بن محمد حسینی غزنوی (۵۳۵–۵۶۵ قمری)) مشهور به اشرف و با تخلص «حسن»، شاعر و واعظ سده ششم هجری است. اشرف الدین بخش عمده عمر خویش را به خدمتگزاری پادشاه غزنوی، بهرام‌شاه و نیز مدتی را هم به خدمت سلطان سنجر سلجوقی گذراند. وی در بیشتر قالب‌های شعری طبع‌آزمایی کرده و از معاصرین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.