پرش به محتوای اصلی
سید حسن غزنوی سید حسن غزنوی

غزلیات

شمارهٔ ۳۲

حسن تو به گفت هم نیاید

نقش تو ز هر قلم نیاید

عیسی شده مگر که جانها

در دام تو جز به دم نیاید

جز بهر نظاره تو خورشید

بر آینه به خم نیاید

درباغ تو چون درخت کس را

از صد سریک قدم نیاید

بر خرسندی شدم ز هجرت

کزهیچ غمیم غم نیاید

نقشم چو به یک فتد ببوسم

ترسم کان نیز هم نیاید

از عاقبتم مپرس تا جان

در زاویه عدم نیاید

در دولت عاشقی حسن را

کانیست که هیچ کم نیاید

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۴آرام دل مرا بخوانید
  2. شمارهٔ ۳۵صبح را رنگ بدان عارض چون ماه دهد
  3. شمارهٔ ۳۶هر آینه که دگر بایدم گزیدن یار
  4. شمارهٔ ۳۷سرو را ساکن به تخت آباد باش
  5. شمارهٔ ۳۸برآن زلف و لب و خال و بنا گوش
  6. شمارهٔ ۳۹گشت عنابی سرشکم زان لب عناب رنگ
  7. شمارهٔ ۴۰سخت با ما تو بخیلی بسلام
  8. شمارهٔ ۴۱دل در غم عشق یار بستیم
همه‌ی غزلیات ←

سید حسن غزنوی درباره‌ی سید حسن غزنوی

حسن غزنوی (با نام کامل: اشرف‌الدین ابو محمد حسن بن محمد حسینی غزنوی (۵۳۵–۵۶۵ قمری)) مشهور به اشرف و با تخلص «حسن»، شاعر و واعظ سده ششم هجری است. اشرف الدین بخش عمده عمر خویش را به خدمتگزاری پادشاه غزنوی، بهرام‌شاه و نیز مدتی را هم به خدمت سلطان سنجر سلجوقی گذراند. وی در بیشتر قالب‌های شعری طبع‌آزمایی کرده و از معاصرین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.