پرش به محتوای اصلی
سید حسن غزنوی سید حسن غزنوی

غزلیات

شمارهٔ ۲۵

روح ز تو خوبتر به خواب نبیند

چشم فلک چون تو آفتاب نبیند

تشنه آب حیات چشمه نوشت

غرقه به نوعی شود که آب نبیند

عشق تو در دل نشست و خاست نخواهد

تا وطن خویش را خراب نبیند

زانکه چکد لؤلؤ خوشاب ز چشمم

چشم تو در لؤلؤ خوشاب نبیند

سینه همی درد را به درد نداند

دیده همی خواب را به خواب نبیند

نیست عجب با گشادنامه خطت

کز گره نافه مشک ناب نبیند

بیهده باشد سؤال بوسه حسن را

بر لب او چون ره جواب نبیند

خوی نکوی تو رأی وصل کند لیک

بخت بد مات هم به خواب نبیند

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۷گر شمع تو بی زحمت پروانه بماند
  2. شمارهٔ ۲۸لبم از بوس او شکر چیند
  3. شمارهٔ ۲۹پسرا تا کی از این خواهد بود
  4. شمارهٔ ۳۰که بود جان که نه در بند وفای تو بود
  5. شمارهٔ ۳۱دل چون ز لبت شراب خواهد
  6. شمارهٔ ۳۲حسن تو به گفت هم نیاید
  7. شمارهٔ ۳۳آخر دلم به آرزوی خویشتن رسید
  8. شمارهٔ ۳۴آرام دل مرا بخوانید
همه‌ی غزلیات ←

سید حسن غزنوی درباره‌ی سید حسن غزنوی

حسن غزنوی (با نام کامل: اشرف‌الدین ابو محمد حسن بن محمد حسینی غزنوی (۵۳۵–۵۶۵ قمری)) مشهور به اشرف و با تخلص «حسن»، شاعر و واعظ سده ششم هجری است. اشرف الدین بخش عمده عمر خویش را به خدمتگزاری پادشاه غزنوی، بهرام‌شاه و نیز مدتی را هم به خدمت سلطان سنجر سلجوقی گذراند. وی در بیشتر قالب‌های شعری طبع‌آزمایی کرده و از معاصرین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.