صابر همدانی
شمارهٔ ۱۸
چه شد که کشور ما وادی خموشان است؟
مگر که پنبه به گوش سخن‌نیوشان است؟
اگر ز جهل خود از علم و معرفت دوریم
نه جای شِکوه، که این مزد سخت‌کوشان است
کسی که پردهٔ ناموس خویش و خلق درید
به روی ننگ خود اکنون ز پرده‌پوشان است
تمیز نیک و بد از هم ز تیزهوشی ده
اگرچه وضع زمان، خصم تیزهوشان است
دریغ و درد، که در روزگار ما (صابر)
زمام ملک به دست وطن‌فروشان است