پرش به محتوای اصلی
حاجب شیرازی حاجب شیرازی

غزلیات

شمارهٔ ۷۴

در لباس کثرت آن سر تا قدم وحدت درآمد

معنی وحدت عیان در کسوت کثرت درآمد

صد هزاران تشنه گم کرده ره را مژده بادا

چشمه آب حیات عالم از ظلمت درآمد

آنکه می جستندش اندر کعبه و دیر و کلیسا

در خرابات مغان با بهترین صورت درآمد

ضیغم یکتای بی همتای غاب کبریائی

از پی دفع ثعالب با، ید قدرت درآمد

تا شود تکمیل عالم از رواج علم و حکمت

از ره علم و ادب در مشرق حکمت درآمد

خواست ترویج صنایع را و تکمیل بدایع

از پی تصویب بدع و سکر صنعت درآمد

جنبشی فرمود شاه عاشقان محبوب خوبان

با قفایت در نیاب دولت و حشمت درآمد

دولت و ملت به هم ریزند طرح جنگ و غوغا

صلح کل در این میان با دولت و ملت درآمد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۶دلم چو صعوه به زلف تو آشیان دارد
  2. شمارهٔ ۷۷هر آنکه جامه جان در محبتی بدرید
  3. شمارهٔ ۷۸تا دست من ای دوست به دامان تو شد بند
  4. شمارهٔ ۷۹ماه در، ابر بماند چو رخت جلوه نماید
  5. شمارهٔ ۸۰آمد به فرخندگی، روز نجات ابد
  6. شمارهٔ ۸۱گر، رعیت را، به ظاهر لطفِ شه می‌پرورد
  7. شمارهٔ ۸۲آنکه در نثر، به دعوی ید بیضا می‌کرد
  8. شمارهٔ ۸۳هست مرد را، ترک می بعید
همه‌ی غزلیات ←

حاجب شیرازی درباره‌ی حاجب شیرازی

میرزا حیدرعلی فرزند میرزا جعفر معروف به حاجب شیرازی (زادهٔ ۱۲۷۱ قمری در روستای کناره از توابع مرودشت، درگذشتهٔ ۱۳۳۴ قمری در تهران) شاعر، صوفی و هنرمند سدهٔ سیزدهم و چهاردهم است. پدرش، میرزا جعفر، از مشایخ سلسله ذهبیه و نقاش و قلمدان‌ساز بود. حاجب در جوانی با پدرش به شیراز رفت و علوم ادبی و نقاشی را در آن‌جا فراگرفت....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.