پرش به محتوای اصلی
حاجب شیرازی حاجب شیرازی

غزلیات

شمارهٔ ۸۰

آمد به فرخندگی، روز نجات ابد

روز نجات ابد، آمد حیات ابد

تا کی قیام و قعود، تا کی رکوع و سجود

کز فیض رب و دود، آمد صلات ابد

زد موج بحر ولا، بارید ابر بلا

ای تشنگان الصلا سوی فرات ابد

در جمع افتادگان در بزم دلدادگان

از دست آزادگان بستان برات ابد

از حق براتی طلب وز حق نجاتی طلب

از حق حیاتی طلب روز ممات ابد

جان برخی یار کن دل محو دلدار کن

رو جلوه بر، دار کن اینت حیات ابد

«حاجب » پی صلح کل پیوسته کوبد دهل

ای سالکان سبل اینک صفات ابد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۸۲آنکه در نثر، به دعوی ید بیضا می‌کرد
  2. شمارهٔ ۸۳هست مرد را، ترک می بعید
  3. شمارهٔ ۸۴مه من تنگتر از پسته خندان دهان دارد
  4. شمارهٔ ۸۵همچنان تیر که ناگه ز کمان می‌گذرد
  5. شمارهٔ ۸۶آنکه غایب ز نظر بود عیان می‌گذرد
  6. شمارهٔ ۸۷بر سر خاکم اگر یار گذاری بکند
  7. شمارهٔ ۸۸پرده وهم برانداز بتا، تات ببینند
  8. شمارهٔ ۸۹سرای میکده را گو همیشه باز کنید
همه‌ی غزلیات ←

حاجب شیرازی درباره‌ی حاجب شیرازی

میرزا حیدرعلی فرزند میرزا جعفر معروف به حاجب شیرازی (زادهٔ ۱۲۷۱ قمری در روستای کناره از توابع مرودشت، درگذشتهٔ ۱۳۳۴ قمری در تهران) شاعر، صوفی و هنرمند سدهٔ سیزدهم و چهاردهم است. پدرش، میرزا جعفر، از مشایخ سلسله ذهبیه و نقاش و قلمدان‌ساز بود. حاجب در جوانی با پدرش به شیراز رفت و علوم ادبی و نقاشی را در آن‌جا فراگرفت....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.