پرش به محتوای اصلی
میرزا حبیب خراسانی میرزا حبیب خراسانی

غزلیات

شمارهٔ ۶۵

خانه گه تاریک و گاهی روشن است

یارب این نور از کدامین روزنست

یارب این دل از چه گوهر ساختند

کوگهی از موم و گه از آهن است

یارب این مسند اسیر حکم کیست

کو گهی از جم گهی زاهریمن است

میر این محفل که باشد وز چرو

گاه چون گلشن گهی چون گلخن است

گاه چون جنت شگفته اندرو

صد هزاران باغ سرو سوسن است

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۷امروز جمال تو طرح دگر افتاده است
  2. شمارهٔ ۶۸یک امشبی که توئی در برابرم سرمست
  3. شمارهٔ ۶۹سلیمان را جز این تن اهرمن نیست
  4. شمارهٔ ۷۰این خرمن هستی که بجز سوختنی نیست
  5. شمارهٔ ۷۱فلک از سینه ما دود آهی است
  6. شمارهٔ ۷۲کار ما باز مشکل افتاده است
  7. شمارهٔ ۷۳این نفس بداندیش بفرمان شدنی نیست
  8. شمارهٔ ۷۴از شیخ بپرسید گر از اهل کتاب است
همه‌ی غزلیات ←

میرزا حبیب خراسانی درباره‌ی میرزا حبیب خراسانی

میرزا حبیب الله شهیدی (زاده ۱۲۲۸ خورشیدی، ۱۲۶۶ هجری قمری در مشهد - درگذشته ۱۲۸۷ خورشیدی، ۱۳۲۷ هجری قمری) (در بعضی منابع نام او را میرزا حبیب الله مجتهد رضوی یا حسینی هم نوشته‌اند) متخلص به «حبیب» و معروف به «حبیب خراسانی» شاعر، عارف و مجتهد شیعی دورهٔ قاجاریه بوده‌است (در خراسان با عنوان «آقا» شناخته می‌شده). پدرش میر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.