پرش به محتوای اصلی
میرزا حبیب خراسانی میرزا حبیب خراسانی

غزلیات

شمارهٔ ۶۱

شیخ و زاهد دوش اگر منع از شرابم کرده است

ساقی از یک جام می امشب خرابم کرده است

راست گفته است، از حدیث راست رنجیدن خطا است

شیخنا زندیق و ملحد، گر خطابم کرده است

گر مرا رسوای عالم کرد عشقش باک نیست

دامنی تر بوده ام بر آفتابم کرده است

عقل و دانش را نثار راه مجنون کرده ام

از سگان کوی لیلی چون حسابم کرده است

صحبت شیخ ایمنم کرد از عذاب روز حشر

حق چو در دنیا بدین دوزخ عذابم کرده است

نیست بر حکم حق ای زاهد سزاوار اعتراض

در خرابات مغان گر فتح بابم کرده است

مینهد هر شب سبو پیر خراباتم بدوش

بهر این خدمت ز رندان انتخابم کرده است

از حرم گر سوی دیرم برد پیر میفروش

ره نمائی از خطا سوی صوابم کرده است

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۳ای مغبچه کو ره خرابات
  2. شمارهٔ ۶۴از هیچ دری حاجت درویش روا نیست
  3. شمارهٔ ۶۵خانه گه تاریک و گاهی روشن است
  4. شمارهٔ ۶۶هر سر که بسودای طلب باختنی نیست
  5. شمارهٔ ۶۷امروز جمال تو طرح دگر افتاده است
  6. شمارهٔ ۶۸یک امشبی که توئی در برابرم سرمست
  7. شمارهٔ ۶۹سلیمان را جز این تن اهرمن نیست
  8. شمارهٔ ۷۰این خرمن هستی که بجز سوختنی نیست
همه‌ی غزلیات ←

میرزا حبیب خراسانی درباره‌ی میرزا حبیب خراسانی

میرزا حبیب الله شهیدی (زاده ۱۲۲۸ خورشیدی، ۱۲۶۶ هجری قمری در مشهد - درگذشته ۱۲۸۷ خورشیدی، ۱۳۲۷ هجری قمری) (در بعضی منابع نام او را میرزا حبیب الله مجتهد رضوی یا حسینی هم نوشته‌اند) متخلص به «حبیب» و معروف به «حبیب خراسانی» شاعر، عارف و مجتهد شیعی دورهٔ قاجاریه بوده‌است (در خراسان با عنوان «آقا» شناخته می‌شده). پدرش میر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.