پرش به محتوای اصلی
میرزا حبیب خراسانی میرزا حبیب خراسانی

غزلیات

شمارهٔ ۳۵

بندگی درکوی عشق از پادشائی خوشتر است

بستگی صدره در این دام از رهائی خوشتر است

تجربتها کردم از روی حقیقت چند بار

دلق درویشی ز تاج پادشائی خوشتر است

یک نظر در باده صافی کن و در جام می

تا به بینی بیخودی از خود نمائی خوشتر است

ذوق شبهای دراز و ناله های جانگداز

گرچشی، دانی که از شاهی گدائی خوشتر است

دست و پا فرسودن است این سعی باحکم قضا

بسته تقدیر را بی دست و پائی خوشتر است

این جهان و زادگانش هر چه دیدم بی وفا است

لاجرم با بی وفایان بی وفائی خوشتر است

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۷خوبی بخوش اندامی و سیمین ذقنی نیست
  2. شمارهٔ ۳۸بزم عشرت بژاژخائی نیست
  3. شمارهٔ ۳۹زردی برگ خزان عکس رخ زرد من است
  4. شمارهٔ ۴۰بندگی بر در مردان خدا دین من است
  5. شمارهٔ ۴۱این کیست چنین ستاده سرمست
  6. شمارهٔ ۴۲در سلسله عشق که بگسیختنی نیست
  7. شمارهٔ ۴۳بیا زاهد مزن دم زین خرافات
  8. شمارهٔ ۴۴صوفی امروز مگرمست زجامی دگر است
همه‌ی غزلیات ←

میرزا حبیب خراسانی درباره‌ی میرزا حبیب خراسانی

میرزا حبیب الله شهیدی (زاده ۱۲۲۸ خورشیدی، ۱۲۶۶ هجری قمری در مشهد - درگذشته ۱۲۸۷ خورشیدی، ۱۳۲۷ هجری قمری) (در بعضی منابع نام او را میرزا حبیب الله مجتهد رضوی یا حسینی هم نوشته‌اند) متخلص به «حبیب» و معروف به «حبیب خراسانی» شاعر، عارف و مجتهد شیعی دورهٔ قاجاریه بوده‌است (در خراسان با عنوان «آقا» شناخته می‌شده). پدرش میر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.