پرش به محتوای اصلی
میرزا حبیب خراسانی میرزا حبیب خراسانی

غزلیات

شمارهٔ ۲۳۹

بتقریبی ز ما گاهی ببر نام

اگر خواهی دعا گو خواه دشنام

ز ما لب تشنگان یادی کن آخر

نهی مستانه چون لب بر لب جام

مکن این تلخکامی ها فراموش

چو گیرند از لبت شیرین لبان کام

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۴۱ما راز نهانیم که در قلب جهانیم
  2. شمارهٔ ۲۴۲از قول دوست ما بیکی مرحبا خوشیم
  3. شمارهٔ ۲۴۳چون شود سردی فزون کار می و ساغر کنم
  4. شمارهٔ ۲۴۴بتی شیرین لب اما ترشروی و تند خو دارم
  5. شمارهٔ ۲۴۵باده پیش آر که ما گوش بغوغا ندهیم
  6. شمارهٔ ۲۴۶با سبوی میفروشان دست بیعت داده ایم
  7. شمارهٔ ۲۴۷ما قدح جز زکف شاهد صادق نزنیم
  8. شمارهٔ ۲۴۸گر میخری شکسته تو خود ما شکسته ایم
همه‌ی غزلیات ←

میرزا حبیب خراسانی درباره‌ی میرزا حبیب خراسانی

میرزا حبیب الله شهیدی (زاده ۱۲۲۸ خورشیدی، ۱۲۶۶ هجری قمری در مشهد - درگذشته ۱۲۸۷ خورشیدی، ۱۳۲۷ هجری قمری) (در بعضی منابع نام او را میرزا حبیب الله مجتهد رضوی یا حسینی هم نوشته‌اند) متخلص به «حبیب» و معروف به «حبیب خراسانی» شاعر، عارف و مجتهد شیعی دورهٔ قاجاریه بوده‌است (در خراسان با عنوان «آقا» شناخته می‌شده). پدرش میر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.