پرش به محتوای اصلی
میرزا حبیب خراسانی میرزا حبیب خراسانی

غزلیات

شمارهٔ ۱۹۸

نوبتی صبح فرو کوفت کوس

رفت شب تیره بچهر عبوس

باده کشان را رسد از عرش دل

نغمه سبوح ز بانگ خروس

بر در میخانه دل حلقه زد

مهر درخشنده پی خاکبوس

ساقی مستان ز طرب پا نهاد

بر سر خورشید بر غم مجوس

دختر رز با دو صد آئین و ناز

جلوه گر آمد ز طرب چون عروس

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۰۰گفته بودی کز پریشانی شدم چون موی خویش
  2. شمارهٔ ۲۰۱حلقه در گوش چو دف چنگ صفت سر در پیش
  3. شمارهٔ ۲۰۲دل نبندی بچرخ و دورانش
  4. شمارهٔ ۲۰۳بدستم افتد اگر باز زلف پر شکنش
  5. شمارهٔ ۲۰۴ای آفت جان و فتنه هوش
  6. شمارهٔ ۲۰۵تو خواجه‌ای و منت چون غلامِ حلقه‌به‌گوش
  7. شمارهٔ ۲۰۶هر چه آید ز رنج و راحت پیش
  8. شمارهٔ ۲۰۷گر دماغت تر نشد ای شیخ شهر از جام عشق
همه‌ی غزلیات ←

میرزا حبیب خراسانی درباره‌ی میرزا حبیب خراسانی

میرزا حبیب الله شهیدی (زاده ۱۲۲۸ خورشیدی، ۱۲۶۶ هجری قمری در مشهد - درگذشته ۱۲۸۷ خورشیدی، ۱۳۲۷ هجری قمری) (در بعضی منابع نام او را میرزا حبیب الله مجتهد رضوی یا حسینی هم نوشته‌اند) متخلص به «حبیب» و معروف به «حبیب خراسانی» شاعر، عارف و مجتهد شیعی دورهٔ قاجاریه بوده‌است (در خراسان با عنوان «آقا» شناخته می‌شده). پدرش میر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.