پرش به محتوای اصلی
میرزا حبیب خراسانی میرزا حبیب خراسانی

غزلیات

شمارهٔ ۱۶۷

هر که امروز فکر فردا کرد

نقد خود را بنسیه سودا کرد

حیف آن نقد وقت کش نادان

صرف اندیشه و تمنا کرد

پیر میخانه نقد داد امروز

شیخ اگر وعده ام بفردا کرد

سخن از خلد داشت بر لب شیخ

رندی اندر بهشت ماوی کرد

دوش مفتی بکفر ما فتوی

داد و امروز قاضی امضا کرد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۶۹بنویس نامه گر رقم قتل ما بود
  2. شمارهٔ ۱۷۰مثال مومن از مزمار گفتند
  3. شمارهٔ ۱۷۱باغ را نوبت نشور آمد
  4. شمارهٔ ۱۷۲تیره شد گیتی و هنگام طرب باز آمد
  5. شمارهٔ ۱۷۳آمد مه خورداد که در غم نتوان بود
  6. شمارهٔ ۱۷۴حرف ما با تو شب دوش چه بود
  7. شمارهٔ ۱۷۵دوش ترک مست ما با طره آشفته بود
  8. شمارهٔ ۱۷۶کفر زلف تو دگر باره مسلمانم کرد
همه‌ی غزلیات ←

میرزا حبیب خراسانی درباره‌ی میرزا حبیب خراسانی

میرزا حبیب الله شهیدی (زاده ۱۲۲۸ خورشیدی، ۱۲۶۶ هجری قمری در مشهد - درگذشته ۱۲۸۷ خورشیدی، ۱۳۲۷ هجری قمری) (در بعضی منابع نام او را میرزا حبیب الله مجتهد رضوی یا حسینی هم نوشته‌اند) متخلص به «حبیب» و معروف به «حبیب خراسانی» شاعر، عارف و مجتهد شیعی دورهٔ قاجاریه بوده‌است (در خراسان با عنوان «آقا» شناخته می‌شده). پدرش میر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.