پرش به محتوای اصلی
میرزا حبیب خراسانی میرزا حبیب خراسانی

غزلیات

شمارهٔ ۱۵۳

صبح است و صبوح است بیائید بیائید

وجد است و فتوح است بیائید بیائید

غرقه شدگانیم در اندیشه و اندوه

می کشتی نوح است بیائید بیائید

ز اندیشه و انده نکشد روح بجز رنج

می راحت روح است بیائید بیائید

از توبه دگر بار همه توبه نمودیم

این توبه نصوح است بیائید بیائید

از دور افق روشنی صبح نخستین

قد کاد یلوح است بیائید بیائید

از باد صبا بوی گل و نکهت سوسن

قد کاد یفوح است بیائید بیائید

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۵۵بیا که طره تو میل شور و شر دارد
  2. شمارهٔ ۱۵۶بنده گر سر بر آستان باشد
  3. شمارهٔ ۱۵۷هردم بشارت‌های دل از هاتف جان می‌رسد
  4. شمارهٔ ۱۵۸آزار تو ایدوست دل آزار نباشد
  5. شمارهٔ ۱۵۹حلقه بر هر در زدم دیدم در میخانه بود
  6. شمارهٔ ۱۶۰شاهدی مستانه آمد زاهدی مستور شد
  7. شمارهٔ ۱۶۱ترکیم سحرگاهان، در بستر خواب آمد
  8. شمارهٔ ۱۶۲ساقی امشب گوئیا زردشت پیغمبر بود
همه‌ی غزلیات ←

میرزا حبیب خراسانی درباره‌ی میرزا حبیب خراسانی

میرزا حبیب الله شهیدی (زاده ۱۲۲۸ خورشیدی، ۱۲۶۶ هجری قمری در مشهد - درگذشته ۱۲۸۷ خورشیدی، ۱۳۲۷ هجری قمری) (در بعضی منابع نام او را میرزا حبیب الله مجتهد رضوی یا حسینی هم نوشته‌اند) متخلص به «حبیب» و معروف به «حبیب خراسانی» شاعر، عارف و مجتهد شیعی دورهٔ قاجاریه بوده‌است (در خراسان با عنوان «آقا» شناخته می‌شده). پدرش میر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.