پرش به محتوای اصلی
میرزا حبیب خراسانی میرزا حبیب خراسانی

غزلیات

شمارهٔ ۱۵۵

بیا که طره تو میل شور و شر دارد

بیا که چهره تو جلوه دگر دارد

بیا که جز قد تو کس ندیده قامت سرو

که سیب و نار و گل و لاله بارو بر دارد

بیا که هر چه سر زلف تو شکسته تر است

دل شکسته ما را شکسته تر دارد

بیا که از دل بشکسته پریش حبیب

شکسته زلف پریشیده ات خبر دارد

سواد زلف تو زآشفته حالی دل ما

هزار نسخه خوش خط معتبر دارد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۵۷هردم بشارت‌های دل از هاتف جان می‌رسد
  2. شمارهٔ ۱۵۸آزار تو ایدوست دل آزار نباشد
  3. شمارهٔ ۱۵۹حلقه بر هر در زدم دیدم در میخانه بود
  4. شمارهٔ ۱۶۰شاهدی مستانه آمد زاهدی مستور شد
  5. شمارهٔ ۱۶۱ترکیم سحرگاهان، در بستر خواب آمد
  6. شمارهٔ ۱۶۲ساقی امشب گوئیا زردشت پیغمبر بود
  7. شمارهٔ ۱۶۳هردم بشارت‌های جان، از هاتف دل می‌رسد
  8. شمارهٔ ۱۶۴عمر برآمد مرا به نیمه هفتاد
همه‌ی غزلیات ←

میرزا حبیب خراسانی درباره‌ی میرزا حبیب خراسانی

میرزا حبیب الله شهیدی (زاده ۱۲۲۸ خورشیدی، ۱۲۶۶ هجری قمری در مشهد - درگذشته ۱۲۸۷ خورشیدی، ۱۳۲۷ هجری قمری) (در بعضی منابع نام او را میرزا حبیب الله مجتهد رضوی یا حسینی هم نوشته‌اند) متخلص به «حبیب» و معروف به «حبیب خراسانی» شاعر، عارف و مجتهد شیعی دورهٔ قاجاریه بوده‌است (در خراسان با عنوان «آقا» شناخته می‌شده). پدرش میر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.