شمارهٔ ۴۰۸

ادامه‌ی غزلیات

1. شمارهٔ ۴۱۰حیرانم از افسردگی، در کار و بار خویشتن
2. شمارهٔ ۴۱۱مباش غره به عهد قدیم و یار کهن
3. شمارهٔ ۴۱۲شرط بود کفر و دین، هر دو به هم داشتن
4. شمارهٔ ۴۱۳توان غم تو ز جان خراب دزدیدن
5. شمارهٔ ۴۱۴بیا ای عشق، ننگ عافیت از سرم وا کن
6. شمارهٔ ۴۱۵در کوه و دشت، پهن شود تا نشان من
7. شمارهٔ ۴۱۶سینه پیش غم جانانه چه خواهد بودن
8. شمارهٔ ۴۱۷تا به کی چون ماه در مشکین نقاب افروختن