شمارهٔ ۳۸۱

ادامه‌ی غزلیات

1. شمارهٔ ۳۸۳تا آفرین شست تو گوید زبان زخم
2. شمارهٔ ۳۸۴هرگز به بزم وصل، شبی جا نکرده‌ام
3. شمارهٔ ۳۸۵ما جهان را رخ ز آب چشم گریان شسته‌ایم
4. شمارهٔ ۳۸۶به خون خوردن جدا زان لعل شکربار می‌سازم
5. شمارهٔ ۳۸۷من لذت درد تو به درمان نفروشم
6. شمارهٔ ۳۸۸عمری چو جاهلان پی چون و چرا شدم
7. شمارهٔ ۳۸۹دلی از قید آسایش چو عشق آزاد می‌خواهم
8. شمارهٔ ۳۹۰سپندوار بر آتش چو اضطراب کنم