پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

غزلیات

شمارهٔ ۱۴۲

مرا به ناله شد آن سرو سیم‌تن باعث

چنان که بلبل شوریده را چمن باعث

تو خواستی ز برم تند بگذری ورنه

برای مکث توان کرد صد سخن باعث

غزال قدس که دیدی اسیر دانه و دام؟

اگر نمی‌شدی آن سرو سیم‌تن باعث

همیشه باعث عشق بتان دل قدسی‌ست

چنان که سجده بت راست برهمن باعث

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۴۴نظر بر آینه خوبان چو بی‌نقاب کنند
  2. شمارهٔ ۱۴۵لب عاشق به حرف شکوه بیداد نگشاید
  3. شمارهٔ ۱۴۶بی روی تو کارم همه با دیده تر بود
  4. شمارهٔ ۱۴۷آنان که مرا جورکش یار نوشتند
  5. شمارهٔ ۱۴۸هر لحظه نظر بر دگری دوخته دارد
  6. شمارهٔ ۱۴۹باز ناخن سر پرسیدن داغم دارد
  7. شمارهٔ ۱۵۰فکنده زخم دلم را به حالت بهبود
  8. شمارهٔ ۱۵۱قضا ز خانه چو رختم بر آستانه نهاد
همه‌ی غزلیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.