پرش به محتوای اصلی
قاسم انوار قاسم انوار

غزلیات

شمارهٔ ۶۳۳

دلا، ز باده و خُم‌خانهٔ که می‌پرسی؟

ز چشم و غمزهٔ مستانهٔ که می‌پرسی؟

هزار خانه برانداخت عشق عالم‌سوز

درین خرابه تو از خانهٔ که می‌پرسی؟

گذشت نوبت کیخسرو و فریدون شد

درین دیار تو افسانهٔ که می‌پرسی؟

تو جان جمله جهانی و شاه موجودات

به جان تو که ز جانانهٔ که می‌پرسی؟

هزار بحر پر از موج درناب خوشاب

گدای تست، ز دردانهٔ که می‌پرسی؟

تراست رُتبَتِ «سبحانی اعظم الشانی»

ز جعد گیسو و از شانهٔ که می‌پرسی؟

گذشت قصر جلالت ز سقف عرش مجید

زهی کمال! ز کاشانهٔ که می‌پرسی؟

تو شمع جانی و جان جهان چو پروانه

درین میانه ز پروانهٔ که می‌پرسی؟

به پیش قاسم بی‌دل، که بحر جرعه اوست

ز جام باده و پیمانهٔ که می‌پرسی؟

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۳۵چه غمست آخر از غم؟ چو تو در میانه باشی
  2. شمارهٔ ۶۳۶امروز به جد دارم با تو سر دشنامی
  3. شمارهٔ ۶۳۷ای قطب جامی، شاه انامی
  4. شمارهٔ ۶۳۸ای ماه معربد، ز کجایی و چه نامی؟
  5. شمارهٔ ۶۳۹زنهار! درین کوی بغفلت نخرامی
  6. شمارهٔ ۶۴۰گر شمس منیر آمدی، ار بدر تمامی
  7. شمارهٔ ۶۴۱هله! ای جان گرامی، ز کجایی و چه نامی؟
  8. شمارهٔ ۶۴۲پیش از بنای مدرسه و دیر ارمنی
همه‌ی غزلیات ←

قاسم انوار درباره‌ی قاسم انوار

سید معین‌الدین علی پسر نصیر پسر هارون پسر ابوالقاسم حسینی قاسمی انواری تبریزی معروف به شاه قاسم انوار (زادهٔ ۷۵۷ هجری قمری در سراب، درگذشتهٔ ۸۳۷ هجری قمری در روستای لنگر تربت جام)، از شاعران ایرانی است. او از پیروان خاندان صفی‌الدین اردبیلی بود. معین‌الدین در شعر قاسمی یا قاسم تخلص میِکرد و یکی از پسران شیخ صفی‌الدین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.