پرش به محتوای اصلی
قاسم انوار قاسم انوار

غزلیات

شمارهٔ ۶۰۱

«هدی للمتقین » گفتند: یعنی

بصورت وا ممان از صرف معنی

بگو: تقوی چه باشد؟ راه پاکان

هدایت، رفتن از مولی بمولی

حیات از حق بود، هرجا که باشد

ولیکن مظهری باید چو عیسی

قمر شق گردد از انگشت احمد

عصا ثعبان شود در دست موسی

چو مظهر بی ظهوری نیست، می بین

میان جام جان نور تجلی

حقیقت عاشق و معشوق و عشقست

منه دل بر مجازات طفیلی

بیادش قاسمی رطب اللسانست

که مجنون دوست دارد ذکر لیلی

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۰۳به جان تو، که خمارم به غایت، ای چلبی
  2. شمارهٔ ۶۰۴دل ز من برداشت یار مهربان، واحسرتی
  3. شمارهٔ ۶۰۵با یاد خدا باش به هر جای که هستی
  4. شمارهٔ ۶۰۶چو با تست مقصود، هرجا که هستی
  5. شمارهٔ ۶۰۷چه ذوق نیستی یابی؟ که هستی
  6. شمارهٔ ۶۰۸السلام علیک، یا سندی
  7. شمارهٔ ۶۰۹ای دل عشاق را بروی تو شادی
  8. شمارهٔ ۶۱۰دلم از غصه هجران تو دارد دردی
همه‌ی غزلیات ←

قاسم انوار درباره‌ی قاسم انوار

سید معین‌الدین علی پسر نصیر پسر هارون پسر ابوالقاسم حسینی قاسمی انواری تبریزی معروف به شاه قاسم انوار (زادهٔ ۷۵۷ هجری قمری در سراب، درگذشتهٔ ۸۳۷ هجری قمری در روستای لنگر تربت جام)، از شاعران ایرانی است. او از پیروان خاندان صفی‌الدین اردبیلی بود. معین‌الدین در شعر قاسمی یا قاسم تخلص میِکرد و یکی از پسران شیخ صفی‌الدین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.