پرش به محتوای اصلی
فضولی فضولی

غزلیات

شمارهٔ ۳۳۲

گوش بر قول رقیبان بداندیش مکن

جور بر عاشق سودا زده خویش مکن

بیش ازین نیست مرا تاب جفاکاری تو

ای جفاکار جفاکاری ازین بیش مکن

نیستم من به همان حال که بودم زین پیش

تو همان جور که می کردی ازین پیش مکن

پادشاهی ز تو خوش نیست ستم بر درویش

رحم پیش آر ستم بر من درویش مکن

حذر از آه دل ریش کن از بهر خدا

خویش را مایل آزار دل ریش مکن

زندگی بهر چه باید چو مرا می گویند

می مخور ذوق مبین کام مزن عیش مکن

در یکی جو ز یکی خواه فضولی مقصد

نقد دین صرف ره هر بت بدکیش مکن

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۳۴چشمی بگشا سوی من و زاری من بین
  2. شمارهٔ ۳۳۵به جان دور از تو ای شمع از غم شب‌های تارم من
  3. شمارهٔ ۳۳۶دوش در مجلس نگاری بود همزانوی من
  4. شمارهٔ ۳۳۷در غمم گر جان ز جسم ناتوان آید برون
  5. شمارهٔ ۳۳۸ای لاله رخ مرو دلم از هجر خون مکن
  6. شمارهٔ ۳۳۹می شود هر دم جنون ما ز ابرویت فزون
  7. شمارهٔ ۳۴۰نمی مردم از آن تیغی که زد آن سیمبر بر من
  8. شمارهٔ ۳۴۱داریم در زمانه بد طالع زبون
همه‌ی غزلیات ←

فضولی درباره‌ی فضولی

ملا محمد بن سلیمان فضولی بغدادی (زادهٔ ۸۸۵ هجری قمری در حِلّه، درگذشتهٔ ۹۶۳ هجری قمری) ادیب و شاعر سدهٔ دهم هجری قمری است که به زبان‌های ترکی، فارسی و عربی شعر سروده است. زادگاه او را در بعضی از منابع کربلا یا نجف یا بغداد هم ذکر کرده‌اند. او پرورش‌یافتهٔ شهر بغداد است و به همین جهت به بغدادی مشهور شده است. آثار فارس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.