پرش به محتوای اصلی
فضولی فضولی

غزلیات

شمارهٔ ۳۲۷

ما ترک دیدن رخ زیبا نمی کنیم

کاری که هیچ کس نکند ما نمی کنیم

تشبیه کرده ایم ببالاش سرو را

عمریست سر ز شرم ببالا نمی‌کنیم

گر بند بند ما کند از هم جدا رقیب

قطع نظر ز روی تو قطعاً نمی‌کنیم

چون یار داده است به ما وعده وصال

موقوف ساعتست تقاضا نمی کنیم

دنیا طلب نه ایم که خواهیم ملک و مال

از دوست غیر دوست تمنا نمی کنیم

از عرصه فساد کناری گرفته ایم

میلی بکار خانه دنیا نمی کنیم

رندی و می کشیست فضولی شعار ما

دعوا نمی کنیم که اینها نمی کنیم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۲۹چرا نگاه بدور رخت بماه کنم
  2. شمارهٔ ۳۳۰تا کی اسیر سلسله غم شود دلم
  3. شمارهٔ ۳۳۱نی همین سرگرم سودای بتان تنها منم
  4. شمارهٔ ۳۳۲گوش بر قول رقیبان بداندیش مکن
  5. شمارهٔ ۳۳۳اسیر دام زلفم کرده بر گرد سرگردان
  6. شمارهٔ ۳۳۴چشمی بگشا سوی من و زاری من بین
  7. شمارهٔ ۳۳۵به جان دور از تو ای شمع از غم شب‌های تارم من
  8. شمارهٔ ۳۳۶دوش در مجلس نگاری بود همزانوی من
همه‌ی غزلیات ←

فضولی درباره‌ی فضولی

ملا محمد بن سلیمان فضولی بغدادی (زادهٔ ۸۸۵ هجری قمری در حِلّه، درگذشتهٔ ۹۶۳ هجری قمری) ادیب و شاعر سدهٔ دهم هجری قمری است که به زبان‌های ترکی، فارسی و عربی شعر سروده است. زادگاه او را در بعضی از منابع کربلا یا نجف یا بغداد هم ذکر کرده‌اند. او پرورش‌یافتهٔ شهر بغداد است و به همین جهت به بغدادی مشهور شده است. آثار فارس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.