فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱ نخست عقل درین ره خراب کرد مرا
- شمارهٔ ۲ ایزد جزای مستی من کی دهد مگر
- شمارهٔ ۳ به داغی بستم آیین طراوت لاله‌زاری را
- شمارهٔ ۴ خاک آن کوی فصیحی ز جبین رنجه مکن
- شمارهٔ ۵ گفتیم بشکفیم دو روزی در این چمن
- شمارهٔ ۶ زنده می‌گردم پس از مردن چو بر من بگذری
- شمارهٔ ۷ خنده می‌بینی ولی از گریه دل غافلی
- شمارهٔ ۸ خنده می‌بینی ولی از گریه دل غافلی
- شمارهٔ ۹ به زیر خاک فصیحی به چشم گریان رفت
- شمارهٔ ۱۰ خاکستر منصور تو را باز توان سوخت
- شمارهٔ ۱۱ امشب از شعله آهم جگر غم می‌سوخت
- شمارهٔ ۱۲ امشب نگهم را نفس بازپسین است
- شمارهٔ ۱۳ غمهای مرده در دل ما زنده کرد هجر
- شمارهٔ ۱۴ سینه بگدازم و دل خون کنم و جان سوزم
- شمارهٔ ۱۵ ره نمی‌یابد اجل هم بر سر بالین ما
- شمارهٔ ۱۶ رتبه حسن بلندست چه حاجت به نقاب
- شمارهٔ ۱۷ در مذهب ما هر چه بجز دوست حرام است
- شمارهٔ ۱۸ باز هر شب دل به تنگ از ناله زار خودست
- شمارهٔ ۱۹ منم که ناز تو آرایش دکان منست
- شمارهٔ ۲۰ کعبه را گرد سر بتخانه آرد در طواف
- شمارهٔ ۲۱ گریه گردیده گدازست فصیحی گله چیست
- شمارهٔ ۲۲ گر لذت داغ جگر اینست فصیحی
- شمارهٔ ۲۳ دی قاصد یار آمد و مژگان تری داشت
- شمارهٔ ۲۴ هر نگه کز موجه خون جگر بیرون فتاد
- شمارهٔ ۲۵ دیده شب فال مراد از موج اشک ما گرفت
- شمارهٔ ۲۶ بعد عمری که فصیحی شب وصلی رو داد
- شمارهٔ ۲۷ شاید که به آفرینش خود نازد
- شمارهٔ ۲۸ غم عشقت به عالم درنگنجد
- شمارهٔ ۲۹ دهن زخم چو خندان شود افزون گردد
- شمارهٔ ۳۰ لب تشنه فتادیم در آن بادیه کانجا
- شمارهٔ ۳۱ بال و پر سوز که تا قوت پروازی هست
- شمارهٔ ۳۲ از آن ترسم که فردای قیامت
- شمارهٔ ۳۳ مصر عصمت چه دیاری‌ست که خوبان آنجا
- شمارهٔ ۳۴ شوق دیدار تو چون چشم مرا باز کند
- شمارهٔ ۳۵ ز آن خوبتری که کس خیال تو کند
- شمارهٔ ۳۶ کاش آن کسان که پرسش بیمار غم کنند
- شمارهٔ ۳۷ فرداست وعده جنت و امروز شد نصیب
- شمارهٔ ۳۸ بی‌مروت نیست عشق ار دوست باشد بی‌وفا
- شمارهٔ ۳۹ خویش را بر نوک مژگان ستمکاران زدم
- شمارهٔ ۴۰ ناله‌های نوگرفتاران غم را لذتی‌ست
- شمارهٔ ۴۱ تا سر مژگان تماشا دیده بر هم چیده بود
- شمارهٔ ۴۲ هزار بار قسم خورده‌ام که نام تو را
- شمارهٔ ۴۳ مسکین فصیحی دوش جان می‌داد و می‌نالید غم
- شمارهٔ ۴۴ کو جنون تا هر نفس در دل سراغی گم شود
- شمارهٔ ۴۵ رمزی است خط دوست که چون بخت سرآید
- شمارهٔ ۴۶ چون ماهی ساحل طپد از آرزوی دل
- شمارهٔ ۴۷ جذبه عشق بحدی‌ست میان من و یار
- شمارهٔ ۴۸ نقش پایی به سر کوی تو دیدم مردم
- شمارهٔ ۴۹ هرگز مباش آتش سوزان سپند باش
- شمارهٔ ۵۰ این پرده‌های حسن نظر تیره می‌کند
- شمارهٔ ۵۱ گر شوی نکهت‌شناس نکهت گیسوی خویش
- شمارهٔ ۵۲ ای روی تو را ترجمه دین مصحف
- شمارهٔ ۵۳ نخستم بند بردارید از پا چون بسوزیدم
- شمارهٔ ۵۴ لبی کز نازکی بار تبسم بر نمی‌تابد
- شمارهٔ ۵۵ شب که غمهای تو را پرده‌نشین می‌کردم
- شمارهٔ ۵۶ دوش تقلید جرس کردم و صد قافله سوخت
- شمارهٔ ۵۷ زبون دردپرستان زلف یار شدم
- شمارهٔ ۵۸ من نه شایسته بسمل نه سزاوار قفس
- شمارهٔ ۵۹ با یار به سیر هند آماده شدم
- شمارهٔ ۶۰ چمن پیرای صبحم کیمیای خار و خس دارم
متن اشعار به نقل از گنجور.