شمارهٔ ۲۵

ادامه‌ی ابیات پراکنده

1. شمارهٔ ۲۷شاید که به آفرینش خود نازد
2. شمارهٔ ۲۸غم عشقت به عالم درنگنجد
3. شمارهٔ ۲۹دهن زخم چو خندان شود افزون گردد
4. شمارهٔ ۳۰لب تشنه فتادیم در آن بادیه کانجا
5. شمارهٔ ۳۱بال و پر سوز که تا قوت پروازی هست
6. شمارهٔ ۳۲از آن ترسم که فردای قیامت
7. شمارهٔ ۳۳مصر عصمت چه دیاری‌ست که خوبان آنجا
8. شمارهٔ ۳۴شوق دیدار تو چون چشم مرا باز کند