پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی ابیات پراکنده

  1. شمارهٔ ۱۳غمهای مرده در دل ما زنده کرد هجر
  2. شمارهٔ ۱۴سینه بگدازم و دل خون کنم و جان سوزم
  3. شمارهٔ ۱۵ره نمی‌یابد اجل هم بر سر بالین ما
  4. شمارهٔ ۱۶رتبه حسن بلندست چه حاجت به نقاب
  5. شمارهٔ ۱۷در مذهب ما هر چه بجز دوست حرام است
  6. شمارهٔ ۱۸باز هر شب دل به تنگ از ناله ‌زار خودست
  7. شمارهٔ ۱۹منم که ناز تو آرایش دکان منست
  8. شمارهٔ ۲۰کعبه را گرد سر بتخانه آرد در طواف
همه‌ی ابیات پراکنده ←

فصیحی هروی درباره‌ی فصیحی هروی

میرزا فصیح‌الدین فصیحی هروی فرزند ابوالمکارم (زادهٔ بخارا احتمالاً در سال ۹۸۷ قمری، درگذشتهٔ سال ۱۰۴۹ قمری در هرات) شاعری که از بزرگان سادات هرات بود و نسبش به خواجه عبدالله انصاری می‌رسد. پس از چیرگی عبیدالله خان ازبک بر هرات در ۹۹۷ق، ابوالمکارم با خانواده‌اش به هرات بازگشت و همانجا ساکن شد و در همان زمان، فصیح‌الدین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.